سوم آنكه : پيشنماز ذكر ركوع را زياده بر سه نوبت گويد [ 1 ] اگر گمان داشته باشد كه بعضى از مأمومين به‌واسطهء ضرورتى تعجيل دارند . چهارم : دو كف دست را در وقت ركوع در ما بين زانوها گذاشتن [ 2 ] . و بعضى از مجتهدين آن را حرام مىدانند [ 3 ] « 1 » . فصل ششم در بيان آنچه تعلّق به سجود دارد : و آن سى و هفت امر است : ده امر واجب ، و بيست و پنج امر سنّت ، و دو امر مكروه . امّا ده امر واجب : اوّل آنكه : برمجموع هفت عضُو سجده كند ، كه آن پيشانى است ، و دو كف دستها ، و دو زانو ، و دو انگشت بزرگ پاها دوم آنكه [ 4 ] : سنگينى خود را بركلّ اين هفت عضو اندازد [ 5 ] پس اگر بربعضى مطلقاً سنگينى نيندازد نماز باطل است [ 6 ] امّا لازم نيست سنگينى انداختن برهمهء عضوها برابر باشد . سوم آنكه : هريك از اين هفت عضو مستقرّ باشد يعنى برمحلّ خود قرار گرفته باشد ، پس اگر برروى برف نرم يا پنبه يا پشم سجده كند به حيثيّتى كه بعضى اعضا مستقرّ

--> [ 1 ] - آنچه مكروه است تطويل ركوع است بحسب متعارف . ( خراسانى ) [ 2 ] احوط ترك آن است . ( صدر - نخجوانى ) [ 3 ] قول به حرمت احوط است . ( تويسركانى ) [ 4 ] دوم و سوم احوط است . ( تويسركانى ) [ 5 ] وجوب اين امر معلوم نيست ، بلكه مناط صدق سجده بر آن هفت عضو است . ( دهكردى ، يزدى ) [ 6 ] بلكه باطل نيست بعد از صدق اسم سجود . ( خراسانى ) * معلوم نيست . ( صدر ) * بايد تأمّل شود . ( مازندرانى ) ( 1 ) شيخ طوسى ، خلاف 1 : 347 ، مسألهء 97 . و علّامه در مختلف 2 : 193 به ابن جنيد نسبت داده است .